روز اول قبر
               چشم شيشه ای من
                                            نفس های ممتد
                                                                  کفنی آميخته با درد
شب اول قبر
                 فصل سرد يک کابوس
                                             خاموش شدن در خود
                                                                         در دل تاريکی گور
شب اول قبر
                 زير خاک مرطوب
                                      بغض يک مرد
                                                        شب پر از سکوت
ساعت اول قبر
                    رنج درونی من
                                      روزهای بی رويا
                                                          ساعتی اندوهبار
شب اول قبر
                 بوی مرده ای در گور
                                           نعش مرده ای بی سر
                                                                         بوی خاطره ای بدبوی
     هر لحظه کابوس ...
                              هر ثانيه درد ...
انديشه های راکد مغز من
                                  کرختی و رخوت تن من
 ساعت های ترديد...
                          ترديد ميان ماندن و رفتن.
در حوالی گورم
 زمزمه سکوت را می شنوم   
  سکوت را بر قلم جاری می کنم
                                  شعرم را می کشم
                                  ترانه را می کشم
                                  احساس را می کشم
                                      شعر ناتمام.