تبليغاتX
کابوس مرگ -
زنده به گوری که منم ! من ...
 

می‌جویم بی آنکه بیابم، به تنهایی می‌نویسم


کسی اینجا نیست، روز فرو می‌افتد، سال فرو می‌افتد،


من با لحظه سقوط می‌کنم، به اعماق می‌افتم،


کوره راه ناپیدایی روی آینه‌ها


که تصویر شکسته‌ی مرا تکرار می‌کند .

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفتم آبان 1386ساعت 0:17  توسط سلطان غم   |